Heftig verhaal

Het verhaal van Sara: aangeboren obesitas

Vandaag verteld Melanie het verhaal van haar dochtertje Sara. Sara werd geboren als ‘normaal’ meisje. Het was flink schrikken toen Sara met 9 maanden bijna 16 kilo woog!

 

Dit is het verhaal van onze dochter Sara, geboren als een “normaal” meisje.

 

Mijn Zwangerschap liep voorspoedig, ik was vrijwel gelijk zwanger en had weinig last van kwaaltjes. Met 16 weken wisten we dat we een meisje zouden verwachten. Op de negen maanden beurs konden we gelijk los gaan op alle roze spulletjes.

Sara zou na een hele lange tijd weer het eerste meisje in de familie worden dus iedereen keek uit naar een echt meisje meisje.

 

 

We kregen veel opmerking als: “Ah joh, zodra ze dalijk gaat kruipen gaat alles er wel af”

 

Met 40+2 weken is Sara na een vlotte bevalling geboren met een gewicht van 3270gr en 48cm. Een heerlijk meisje dat veel sliep. Aan het begin was ik erg onzeker of ik wel genoeg voeding had. Ze groeide goed dus dat was geen probleem.

Met 4 maanden kwamen we op het consultatiebureau. Sara was toen flink aangekomen. Niet heel verontrustend want ik was ook een flinke baby vroeger. Dit kwam later gewoon goed. Ik zei dat ik slagroom had en we zouden afspreken dat ik 1 borstvoeding zou vervangen voor vaste voeding. Aan haar kleding werd het al snel zichtbaar dat er iets niet klopte. Maatje 68 heeft ze bijna niet gedragen en ze zat binnen no-time in maat 74.

 

sara2

 

 

Van onze omgeving kregen we al vaak opmerkingen als: “Ah joh, zodra ze dadelijk gaat kruipen gaat alles er wel af”. Toch merkten wij wel dat ze met haar grove ontwikkeling achter liep op leeftijdsgenootjes. Ze kroop niet en rolde niet om. Ook had ze totaal niet de behoefte om te gaan staan.

 

Met een 6 maanden hadden we weer een afspraak bij het consultatiebureau en toen schrokken we beide van haar gewicht. Het advies was toch om een afspraak te maken bij de kinderarts. Dit was toch wel zorgwekkend. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik heel erg twijfelde: wel of niet gaan? Het was geen makkelijke beslissing.

Je wil niet dat je kind van een half jaar oud helemaal leeggeprikt wordt voor allerlei onderzoeken. Misschien wil je het als ouder ook niet echt zien dat er iets mis is. Na goed overleg ook met mijn man hebben we toch een afspraak gemaakt bij het Sophia Kinder Ziekenhuis. Dit gaat natuurlijk niet meer zo makkelijk als vroeger. Je moet nu je doorverwijzing mailen en dan maken zij een afspraak. We stuurden deze mail half februari en we kregen de afspraak pas begin mei.
Aangezien Sara de nachten ook nog niet door sliep en we zo lang moesten wachten op onze afspraak, hebben we een afspraak gemaakt bij een homeophaat. Hopelijk kon hij al iets doen voor Sara haar situatie. Daar konden we de week later al terecht.

Tijdens het doormeten werd er al meer duidelijk. Sara haar hormoonhuishouding was helemaal verstoord.

 

Sara kreeg te veel prikkels binnen die ze moeilijk kon verwerken. Daarom viel ze niet in slaap en als ze überhaupt in slaap viel dan werd ze wakker van het dromen.

Ook zagen ze dat ze benauwd was, dat kon ook een reden zijn van het wakker schrikken.

Een lever bemoeit zich ook met het slapen, hoe meer je aan het draaien bent, hoe meer jouw lever zich met het slapen bemoeit.

Die van Sara was zich te veel aan het bemoeien met het slapen.

 

sara3

 

We kregen alle waardes te zien en dat was gewoon heel erg duidelijk. Er moest iets aan gedaan worden. Helaas kwam er niets naar voren wat haar overgewicht zou kunnen veroorzaken dus daar hadden we nog geen oplossing voor. We gingen met op “maat” gemaakte medicijnen naar huis en een goed gevoel. Twee weken later hadden we een vervolgafspraak.

 

Sara was gelijk dezelfde week een ander kind. Ze bewoog meer en was veel vrolijker en rustiger dan normaal. Helaas is het natuurlijk geen wonderdokter en bleven de nachten onrustig. Twee weken later gingen we weer terug. Haar waardes  waren al veranderd en hij deed nog wat aanpassingen in de dosis van haar medicatie. Zijn advies was ook haar even laten huilen en kijken hoe dat ging.

Dat advies hebben wij dezelfde avond nog toegepast en onze dochter heeft voor het eerst in 7 maanden doorgeslapen. Toen merkten we pas hoe moe we eigenlijk waren. Ze sliep goed en daarom was Sara overdag een totaal ander kind, ze ging meer bewegen en lachen. Daardoor konden we steeds meer “echt” genieten.

 

Met 9 maanden was ze 16 kilo!

 

Eindelijk was het zover, de afspraak bij de kinderarts. Eerst wegen en meten, ze kon al niet meer op de baby weegschaal. Het was flink schrikken. Onze kleine meid zat dus met haar 9 maanden op ongeveer 16 kilo!

Ook de kinderarts schrok hiervan, want dat betekende dat ze dus in 3 maanden tijd 4 kilo aan was gekomen. Onze eerste reactie was natuurlijk, dat als de afspraak eerder was geweest, ze er misschien eerder wat aan hadden kunnen doen.

 

sara4

 

Ze vonden het heel spijtig dat het zo was gelopen en gingen ook meteen een spoedplan maken. Ik zou die middag terug gebeld worden. Ik werd inderdaad op het afgesproken tijdstip terug gebeld. Ze hadden met de Endocrinoloog overleg gehad en ook deze nam het erg serieus.

Sara zou een spoedopname krijgen, dus een oproep binnen 4 weken.

Tsja, dat is schrikken, wat gaan ze dan allemaal doen met je kind, komt ze dan aan allerlei toeters en bellen te liggen of gaan ze dan bloed afnemen? Al deze vragen spookten gelijk door m’n hoofd. In de week die erop volgde kreeg ik allerlei telefoontjes van doktoren. Sara zou verschillende onderzoeken krijgen.

Na één week werd ik al gebeld door de opname afdeling, Sara kon 2e pinksterdag (2015) al terecht, dat was over 5 dagen.

 

Vrijdag komt deel twee van Het verhaal van Sara online..

Volgen jullie Sara & Melanie al op instagram?

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply
    Diede
    14 november 2016 at 09:03

    Jeetje wat heftig zeg! Ben heel benieuwd naar het volgende deel hoe het daarna & nu met jullie gaat!

  • Reply
    Rene
    25 juni 2017 at 14:13

    Wat zielig voor moeder Melanie

  • Leave a Reply