Femke Mama Persoonlijk

Femke: de overstap naar het moederschap

Regelmatig krijg ik berichtjes van andere moeders. Ik krijg de grootste complimenten, hoe knap ze het wel niet vinden hoe ik (wij) het doen.

 

 

Het is altijd fijn om van die soort complimenten te horen. Ik zelf voel me dan ook trots. Die stap die ik heb gemaakt is zeker niet makkelijk geweest en heeft er ook voor gezorgd dat ik in een depressie kwam. Alles moest ik laten vallen en kreeg er voor mijn gevoel toen niks voor terug. Ik zou niks meer alleen kunnen doen en zal altijd afhankelijk blijven van een ander. De angst dat mensen mij niet meer leuk zouden vinden omdat ik Fay had of dat ze mij juist leuker zouden vinden met Fay dan zonder Fay was ontzettend groot. Het bepaalde echt mijn humeur. Ik zag nergens meer iets positiefs in en kon alleen maar doem denken.
Ik ben op zoek gegaan naar hulp en heb me nog nooit zo goed gevoeld.

 

 

Nu zie ik dat heel anders. Fay is mijn kleine grote vriendin. De band en liefde die nu al voor haar voel is onbeschrijfelijk. Nu ik weer op mezelf ben gaan wonen voelt het ook echt als mijn gezinnetje. Ook al bestaat het maar uit twee personen. Ik vind het ook écht gezellig wanneer Fay wakker is en voor mij op het kleed zit te spelen. Hoe ze tegen haar speelgoed aan het brabbelen is en dan lachend een keertje naar mij opkijkt.

 

 

Ik neem haar overal mee naar toe. Maar ook écht overal. Omdat ze zo klein is kan ik haar ook niet alleen laten, stel je voor..

 

Ik voel me nooit alleen. Samen gaan we naar verjaardagen, de supermarkt, wat drinken op het terras en winkelen in de stad. Ik ben ook zeker niet bang om haar ergens mee naar toe te nemen. Het aanstaren en gesmoes hoor en zie ik niet eens meer.

 

Of ik het nu echt lastiger heb dan een andere moeder? Ik denk zelf van niet. Na een paar weken functioneerde ik al volgens mijn gevoel. Ik geniet nu meer van een lachend meisje uit bed halen dan een avond in de kroeg.

 

Met de blogs die ik schrijf voel ik me ook een echte mama. Die niet anders is dan een ander. Misschien wat jonger, en alleen. Maar ik ben en blijf een moeder die precies met dezelfde onzekerheden loopt.

footer

Volgen jullie ons als op:

Facebook   .   Instagram   .   twitter   .   YouTube   .   Pinterest

 

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply
    Jalta
    8 juni 2016 at 10:53

    Trots?

  • Leave a Reply