Femke Persoonlijk

Moederinstinct: als je kindje ziek is..

Als moeder voel je haarfijn aan wanneer je kindje zich niet goed voelt. Je weet precies wanneer er iets aan de hand is. Op de manier hoe ze kijken, hoe ze spelen of huilen, aan kleine dingen kun jij als moeder achterhalen wat er aan de hand is. Je moederinstinct laat je nooit in de steek.

Voor vandaag stond eigenlijk een photo diary gepland. Ik begon de dag goed met het maken van foto’s maar al snel hield dit op. In de ochtend was Fay al niet goed, ze was hangerig, en chagrijnig. “Kan” dacht ik.. ik ben ook niet altijd even vrolijk. Tot ze om 11 uur op eens, uit het niet, begon te huilen. Het huilen werd erger, ze werd ontroostbaar. Heb je ooit een biggetje horen gillen? Daar ging het steeds meer op lijken. En dit een uur lang.. Na een uur had ik het wel voor gezien en ben ik overstuur naar mijn ouders gereden. Mijn moeder pakte Fay gelijk van me af en begon haar te troosten. Na 30 minuten was Fay eindelijk wat rustiger. Dit had ik nog nooit eerder gezien bij Fay..

Huilend zat ik bij mijn ouders op de bank. Ik dacht echt bij mezelf dat ik de slechtste moeder op aarde was. Want ik wist niet wat er met haar aan de hand was. Mijn moeder besloot uiteindelijk om de arts te bellen. Deze gaf het advies dat we maar een zetpil moesten geven. Ondertussen konden ze Fay die krijste van de pijn horen aan de telefoon. Maar zelfs dat was geen reden om langs te komen.
Dit bleef niet lekker zitten en de huisarts nogmaals gebeld. (OK. OK. niet op een hele nette manier.. maar we zagen geen andere oplossing). We konden per direct komen.
Ondertussen voelde ik me nog slechter, ik wist dat er iets niet goed zat en het werd niet serieus genomen. Ik voelde me oprecht dom omdat ik het idee had dat ik me aanstelde. We liepen dan ook niet alleen met een krijsende dreumes naar binnen, maar ook met een moeder die overstuur was.

Eenmaal weer buiten stonden we met een zak vol met antibiotica en oordruppels. Een dubbele oorontsteking, keelontsteking, buikgriep en koorts was uiteindelijk waar de kleine Fay last van had. Gelukkig was de arts die we hadden heel lief en heeft mij, terwijl ze Fay hielp, ondertussen ook nog kunnen troosten.

Zo bijzonder dat ik al aanvoelde dat Fay zich niet goed voelde. En dat dit gevoel uiteindelijk toch even bevestigd werd.

 

footer

Volgen jullie ons als op:

Facebook   .   Instagram   .   twitter   .   YouTube   .   Pinterest

 

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply
    MamaIssues
    30 november 2016 at 08:27

    Altijd goed naar je eigen gevoel luisteren
    Die klopt meestal wel!!
    Zielig he als die kleintjes zo beroerd zijn 🙁

    • Reply
      Femke
      30 november 2016 at 11:11

      Ohh is echt vreselijk! Je voelt je zo hopeloos..

    Leave a Reply