Heftig verhaal

Als eten je vijand is deel II

anorexia als eten je vijand is

Wat als eten je grootste vijand is? Als je dagelijks een gevecht in tweestrijd voert in je hoofd? Als je jezelf niks gunt en je geen andere uitweg meer ziet? Ik neem jullie mee in het hoofd van iemand met een eetstoornis.

 

 Een tweestrijd

Het heeft even geduurd voordat deel twee online stond. Het delen van mijn verhaal had veel meer impact op me dan ik had gedacht. Toch wil ik deel twee graag met jullie delen vandaag.
De nachten waren verschrikkelijk. Ik had nachtmerries en was daardoor veel wakker. Omdat ik van mezelf nauwelijks of niet mocht eten had ik verschrikkelijke honger. Dit honger gevoel stond in mijn hoofd voor een soort pijn die ik verdiende. Heel lastig om dit uit te leggen, het is echt iets wat tussen mijn oren zat en wat ik nu ook nauwelijks kan geloven.

 

“Door de pijn in mijn maag kon ik ook niet meer in slaap komen.”

 

Gevangen in je eigen lichaam

Je zit gewoon gevangen in je eigen lichaam. Veel mensen zeiden dat ik weer gewoon moest gaan eten, maar dat kon ik niet meer. Een boterham kostte me al zoveel verdriet. En vooral heel veel tweestrijd. Ik wilde het niet en vond niet dat ik het waard was om die boterham te eten.

Dit was bijvoorbeeld mijn gedachtekronkel: als ik zou eten, zou ik aankomen. Aankomen betekende dat ik bleef leven en geen controle meer zou hebben over dat getal op de weegschaal. Geen controle meer hebben riep angst en paniek op. Zoveel angst dat ik het niet durfde los te laten en elke keer angstvallig teruggreep op dat ene waar ik wel dacht controle over te hebben.

 

Zo zat ik de hele dag in een twee strijd in m’n hoofd. Als ik in de spiegel keek zag ik iemand die te dik was, dat ik allang ondergewicht had realiseerde ik me niet. Ik bleef mezelf te dik zien, dat kwam doordat ik het cijfer op de weegschaal te hoog vond.

 

Hoop op genezing

Stiekem had ik gehoopt er ooit volledig vanaf te komen. Helaas blijft het af en toe een strijd. Met vlagen word ik overdonderd door negatieve gedachtes.

Vind ik mezelf te dik en voldoe ik niet aan het perfecte plaatje wat ik in m’n hoofd heb. Dan wil ik terug naar de controle die ik dacht te hebben. De negatieve stem in m’n hoofd wordt op zo’n moment heel sterk. Het lukt soms dan ook niet om te eten of heb ik hele sterke bewegingsdrang. Bewegingsdrang uit zich in bijvoorbeeld overmatig trap lopen, extreem stuk wandelen, sporten et cetera. De drang om te bewegen is dan zo hoog dat het niet lukt om hier tegenin te gaan.
Soms vraag ik me af of ik ooit vol mondig zou kunnen zeggen dat ik genezen ben. Of er een dag komt dat wanneer ik niet lekker ij mn vel zit, niet m’n eerste gedachte over het minderen van eten zal zijn. Ik ben verre weg van de hevige periode van vroeger. Ik heb het achter me kunnen laten. Hoe moeilijk het soms ook blijft.

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply
    Diede
    8 maart 2017 at 08:03

  • Leave a Reply