Gezondheid Heftig verhaal Juul Mama

Psychische gevolgen: Hyperemesis Gravidarum

Psychische gevolgen: Hyperemesis Gravidarum, HG, 9 maanden lang overgeven, lief klein geluk, hyperemesis gravidarum

Heel vaak denkt men dat wanneer je eindelijk bevallen bent na 9 maanden lang overgeven, alle klachten zijn verdwenen. Lichamelijk zijn ze dit ook grotendeels wel, helaas heeft het psychisch langer nodig.

 

 

Gisterochtend was ik uit het niets opeens misselijk. Ik schrok me helemaal suf! De gedachtes dat ik gelijk zou moeten overgeven en dat ik misschien weer zwanger zou zijn, zorgde ervoor dat ik totaal in paniek raakte.
Nou is dat laatste niet zo, dat is een ding wat ik zeker weet.
Op dat moment kon ik het niet relativeren en werd in een minuut tijd door een negatieve spiraal van m’n zwangerschap getrokken.

 

Ik heb de hele dag niet meer durven eten, de angst voor het weer misselijk worden én bovenal weer moeten overgeven was zo groot, dat het niet lukte.

De eerste maanden na m’n zwangerschap heb ik het eten ook echt weer moeten opbouwen. M’n maag was heel klein geworden doordat ik praktisch niets binnenhield 9 maanden lang.

 

Overal waar ik ging had ik een zakje bij me voor het geval dat…

 

Er waren een paar dingen die vrijwel er gelijk uit kwamen wanneer ik het at, waardoor ik vaak ook tijdens het avondeten met een emmer naast me zat.
Een zo’n ding was zalm uit de oven. Ik had verschrikkelijk veel trek telkens in zalm (naast de potten augurken die ik verslond). Alleen dat was zoiets waarvan ik dus echt heel erg beroerd werd..

 

M’n hele zwangerschap had ik dan ook overal waar ik heen ging (voor zover ik nog de deur uit kwam) een zakje bij me.

De eerste weken na m’n zwangerschap raakte ik in paniek als ik bijvoorbeeld zalm rook. omdat dit een van de dingen was waarvan ik wist dat ik sowieso zou moeten overgeven.

Ik wilde geen ‘angst’ voor eten creëeren dus ik wilde wel gewoon weer zalm ‘leren’ eten. De eerste keren was dit zo verschrikkelijk moeilijk. Uit automatisme en angst om weer te moeten overgeven stond er ook elke keer een emmer naast me. Dit kostte verschrikkelijk veel energie.

 

Ik wil ook echt de taboe uit de wereld helpen over dit onderwerp. Het is wel degelijk een ernstige ziekte en geen psychische aandoening.

Zo heeft er ook een psychiater naast mijn ziekenhuisbed gestaan, tijdens m’n opname vanwege uitdroging en ondervoeding. Hij heeft me meerdere malen moeten vragen of het niet tussen m’n oren zat.

Daarnaast had ik eerst een verloskundige die pas geloofde hoe ernstig het was toen ze mijn bloedwaarden onder haar neus kreeg, nadat ik met spoed was opgenomen.

Ik verwijt deze mensen absoluut niks, maar de frustratie en onmacht op zo’n moment naast het verschrikkelijk beroerd voelen is onbeschrijfbaar.

 

Het is een ziekte, geen psychische aandoening

 

Nu weet ik dat het niet meer zo snel zal gebeuren dat ik moet overgeven en langzamerhand krijg ik weer het vertrouwen terug in mijn lichaam.

Ik ben alleen bang dat de angst voor overgeven zelf er altijd zal blijven. Aangezien ik 90% van de tijd tijdens mijn zwangerschap al overgevend heb doorgebracht.

 

Hebben jullie ervaring met Hyperemsis Gravidarum? Of de blijvende angsten nadat je bent bevallen? 

line

Ik ga dit onderwerp in meerdere perspectieven met jullie delen. Er zullen onder andere nog: lichamelijke gevolgen, sociale gevolgen en gevolgen voor de baby komen. 

Een ander perspectief waar je graag van zou willen dat ik erover schrijf? Laat het even weten in de reacties.

footer

Volgen jullie ons als op:

Facebook   .   Instagram   .   twitter   .   YouTube   .   Pinterest

 

You Might Also Like

5 Comments

  • Reply
    Nova
    21 juni 2016 at 04:44

    Nou en of ik ervaring heb met Hyperemsis Gravidarum!! Ik herken mij maar al te goed in wat je zegt. Ook ik heb 9 maanden gespuugd.. Bah, wat was dat vreselijk zeg. Inderdaad ziekenhuis in ziekenhuis uit. Uitdroging, ondervoed etc.. Ik kon op slechte dagen niet eens water binnen houden.

    Sinds mijn zwangerschap kan ik heel makkelijk spugen. Ik hoef alleen maar aan iets vies te denken, of ik kan al rennen.

    Wat naar dat je er echt een angst voor heb.. 🙁 dat heb ik dan weer niet, maar leuk is het zeker niet!

  • Reply
    Maaike
    21 juni 2016 at 05:15

    Hier geen ervaring met HG, maar wel met angsten na de zwangerschap. Nooit ergens last van gehad, en na de bevalling een postnatale depressie met angststoornis op m’n bordje… Angst is zo naar, en doet zoveel met je lichaam!

  • Reply
    Lichamelijke Gevolgen Hyperemesis Gravidarum | Lief Klein Geluk | liefkleingeluk.nl
    16 juli 2016 at 20:45

    […] lang overgeven‘ vertelde ik over mijn zwangerschap met Hyperemesis Gravidarum. Over de psychische gevolgen was deel één in de reeks van blogs die zullen volgen. Vandaag deel twee: de lichamelijke gevolgen […]

  • Reply
    Sebina
    1 maart 2017 at 20:06

    Ja ik heb het ook gehad bij beide zwangerschappen en ben nog niet de oude.. ook veel angsten etc:(

    • Reply
      Juul
      3 maart 2017 at 21:05

      Wat onwijs vervelend.. Zou je misschien ook jouw verhaal willen delen? Als je er klaar voor bent natuurlijk. Hoop dat jij het ook steeds meer kan los laten. Liefs

    Leave a Reply